HARRIËT IN GESPREK MET …..

Op een vrijdagmorgen zit het Evenemententeam heel genoeglijk in het zonnetje achter de Soos bij het zwembad te vergaderen. Ik krijg toestemming om het volgende “slachtoffer”voor mijn “gesprek”, Angelika Silvia Ganzer, mee te nemen. Zij maakt sedert 1 jaar deel uit van het Evenemententeam en is bij vele gelegenheden actief en behulpzaam. Wij nemen plaats in de tent tegenover de Soos, waar het tegenwoordig gezellig toeven is met een kleedje en een plantje op de tafels. De daar geplaatste verwarming hebben wij nu niet nodig: de zon schijnt en gedurende ons samenzijn krijgen wij het vanzelf aangenaam op temperatuur! Gelukkig beheersen wij beiden de Duitse en de Nederlandse taal vrij behoorlijk, dus voelen wij ons best op ons gemak.

Angelika vertelt in Berlijn te zijn geboren in 1952, waar zij tot haar 6^e jaar haar biologische vader thuis heeft meegemaakt; hij werkte bij de politie. Toen haar moeder na de scheiding met een vriend ging samenwonen, die later ook haar man werd, was deze als een vader voor Angelika. Zij bezocht de lagere en de middelbare school in Berlijn en begon op haar 16^e bij Siemens AG een 2-jarige opleiding tot administratief medewerker in de breedste zin van het woord. Alle afdelingen die gelegen waren op verschillende locaties in en rondom Berlijn, zoals inkoop, verzending, calculatie, rekeningenbeheer en magazijn heeft zij doorlopen, zodat ze op 18-jarige leeftijd de afdeling rekeningen van de boekhoudafdeling beheerde.

In 1972 is zij op een advertentiebureau gaan werken, dat zich bezighield met het maken van spots, e.d. In 1973 is Angelika een opleiding tot parkeerwacht aan de politieschool begonnen.

Dat heeft zij tot 1978 gedaan. Intussen was zij in 1976 getrouwd. Vervolgens verhuisde zij naar Neurenberg waar zij de administratie verzorgde van een firma die prefab-huizen vervaardigde en verkocht. Daar kocht het echtpaar ook zo’n kant en klaar huis.

In 1979 keerde zij weer terug naar de politie in het kanton Franken. 

Angelika begon voor zichzelf in een houten kiosk, gelegen voor de supermarkt EDEKA in Höchstadt an der Aisch, waar zij o.a. versgebakken haantjes, worstjes, shaslick, e.d. klaarmaakte en verkocht. Dit heeft ze ongeveer 5 jaar gedaan. Daarna nam zij een stomerij over, waarbij uiteindelijk ook een kledingboetiek werd bestierd tot 1993. Zij opende tevens eenzelfde bedrijf in Neurenberg. Nadat de zaak in Höchstadt van de hand was gedaan, veranderde de kledingboetiek wegens recessie in een wasserij annex stomerij.

Ook het linnengoed voor diverse hotels werd door haar verzorgd.

Een speciale anekdote is wel dat er op een dag slechts één overhemd werd bezorgd om te wassen en te strijken en dat bleek toe te behoren aan de die avond optredende zanger Andrea Bocelli. Angelika kon hem die avond tijdens het concert (keurig gestreken!) bewonderen. Uiteindelijk gaven deze werkzaamheden haar niet de voldoening die zij wenste en werd de zaak verkocht. In 1999 is zij gescheiden.

Angelika ging cursussen volgen in levensleer, Chamanisme, gezondheidsleer van lichaam en geest, e.d. De ontmoeting met een Spanjaard die een voor haar interessant boek bij zich had toen hij in Duitsland op vakantie was, gaf beiden het idee een dorp in Spanje te stichten, waar al deze levenszaken ten uitvoer gebracht zouden kunnen worden, ook met het geven van workshops voor alleenstaande ouderen. Toen Angelika de euvele moed had haar boeltje te pakken (zij nam het hoognodige mee) en naar Spanje te gaan, leerde zij een Oostenrijker kennen, waar zij mee ging samenwonen. Beiden trachtten de ideeën uit te werken en met gelijkgestemden rond te kijken of het e.e.a. te realiseren was. Uiteindelijk bleek het financieel niet haalbaar.

Tijdens haar “zoektocht” naar haar ware ik kwam zij in aanraking met een Noorse vrouw die iemand zocht om haar huis schoon te houden. Uiteindelijk nam deze vrouw haar mee naar Noorwegen waar zij deze vrouw 4 maanden heeft geholpen in een tehuis met moeilijk opvoedbare kinderen. Zij kreeg daarvoor kost en inwoning en een ruim salaris. Zij heeft daar ook ontdekt dat kinderen leven, zoals de ouders hen hebben voorgedaan, en dat dit doorwerkt in hun verdere leven. 

Na terugkeer in Spanje is ze daarna met een vriendin die zij ontmoet had, in een huisje in La Olla gaan wonen. Zij werkte tijdelijk voor een tandarts, die interesse in homeopathie had en mensen trachtte te helpen die in geestelijke nood verkeerden. Angelika heeft één van de mannelijke patiënten met behulp van begeleiding, praten, wandelen en massages weer op de goede weg gekregen. Hij is weer teruggekeerd naar Duitsland en liet haar nog lang daarna weten het zeer goed te maken en gelukkig getrouwd te zijn.

Angelika bestudeerde de kinesiologie en is zeer geïnteresseerd in het gegeven familiebetrekkingen. Ook de Aura Soma (kleurenleer) en Kahuna (energie staat centraal; onze gedachten kunnen deze energie positief en/of negatief beïnvloeden) hebben haar belangstelling. De thema´s “wij zijn onze eigen scheppers, maar wie zijn wij werkelijk” en “zijn wij het product van onze omgeving?” houden haar zeer bezig.

In 2003 ontmoette Angelika in het toenmalige New Age Centrum “ISIS” in Alfaz del Pi Boy Wassink. Zij gaf er massages tijdens workshops. In 2005 kwam hieraan een einde en heeft ze vervolgens in een boetiek, een restaurant, en in Residencia Montebello gewerkt.

Angelika geeft aan nog steeds zoekende te zijn om andere wegen in te slaan, maar zegt dat pas als het hoofd weer leeg is er weer wat nieuws in kan komen. Ze volgt twee maal per week in groepsverband spirituele lessen, en volgt één maal per week yoga.

Haar ouders leven beiden nog en wonen beurtelings in Berlijn en Tarragona, waar zij hen regelmatig bezoekt.

In 2009 is zij lid geworden van Club Los Holandeses en neemt deel aan vele activiteiten, zoals Jeu de Boules, Darts, Sjoelen en Line Dance. Sinds kort neemt zij ook klaverjaslessen. Over verveling heeft deze bereisde en veelzijdige vrouw niet te klagen!

HARRIËT IN GESPREK MET …..

Pieter Adrianus Willem Gelens wordt op 1 mei 1946 in de Duivenvoordestraat (naast het gebouw van de Bereden Politie) in Rotterdam geboren (dit jaar kun je met pensioen, Piet!).

Het gezin Gelens bestaat uit 5 kinderen, vader verdiende de kost als taxichauffeur en, zoals dat gewoon was in die tijd, moeder bestierde het huishouden. Piet bezocht de lagere school en vervolgens de ambachtschool in Rotterdam-West.

Op 15-jarige leeftijd begon Piet als leerling auto-electriciën bij de Gemeente Rotterdam. Vervolgens werkte hij als volleerd electriciën anderhalf jaar bij het autobedrijf Jan Gast. Daarna werkte Piet tot zijn 20^ste in de haven van Rotterdam, waar in die tijd ook Peter Plune werkzaam was (Peter en Mary zijn ook al vele jaren lid van Club Los Holandeses. Zij zijn intussen al zo`n 50 jaar bevriend met elkaar). Daarna voer Piet het zeegat uit op een Noorse tanker; dat deed hij 2 jaar. Piet leerde in 1969 in Hoek van Holland Jane Andrews kennen.

Beiden zijn dan werkzaam in een strandrestaurant aldaar. Vervolgens begonnen zij samen een strandpaviljoen met snackbar, souvenirs, stoelenverhuur, etc. Dat hebben zij 9 jaar gedaan.

In de loop van hun eerste huwelijksjaren werden er een zoon, Richard, en een dochter, Franny, geboren. In Hoek van Holland-Dorp dreven zij tot 1983 een snackbar.

Intussen hebben zij tijdens een vakantie (in een huurhuis in Panorama, La Nucía), Spanje leren kennen. De zaak werd verkocht en het gezin vestigde zich definitief aan de Costa Blanca. Zij woonden indertijd in een Palmera in de Barranco Hondo. De kinderen gingen naar een Spaanse school en integreerden snel in het Spaanse land. Piet en Jane werden lid van de toenmalige Vereniging na kennismaking met Pim en Carolien Bakker (bij vele oudgedienden nog goed bekend). Al snel werden zij actief in het verenigingsleven van de Soos.

Toen in 1986 de Carnavalsvereniging “De Diepklovers” werd opgericht, maakten ook Piet en Jane deel uit van de Raad van Elf. Ook is Piet in die jaren vier keer als Prins Carnaval uitverkoren en werd zo bekend als Prins Piet de Eerste. 

Weten we de leuzes nog? 1993/1994: “Zo’n zak patat, nog nooit gehad”. 1994/1995: “Hoe langer hoe gekker, de Prins van de stekker”. 1995/1996: “Alle hens aan dek, we drinken tot we zinken”. 2005/2006: “Door berg en dal met Prins Carnaval”. 

Hun dochter Franny was altijd één van de Dansmarietjes.

Piet heeft samen met Jane de Klaverjasclub opgestart, en zij zijn ook met de Sjoelclub begonnen.

Regelmatig deden zij mee aan de playbackshows, die in die tijd in de zomermaanden hoogtij vierden. Piet heeft 15 jaar de Wandelclub geleid.

Het gezin verhuisde in die jaren enkele keren en woonde in La Nucía, Benidorm en Alfaz del Pi. Piet heeft na 1992 toen Marij, Joost en Harriët niet meer de Soos runden, regelmatig hand en spandiensten achter de bar verricht, samen met o.a. Pim Bakker en Henk Jansen.

Ook was hij zeer actief als klusjesman in de omgeving.

Dochter Franny gaf linedanceles in de Soos, waar door jong en oud aan werd meegedaan. Zij trouwde met Gregorio en beviel in juli 2000 van dochter Alba. Een maand daarna overleed tot ons aller verdriet Piet`s vrouw Jane na een ernstige ziekte. Franny en haar gezin verhuisden naar een voorstad van Granada, waar de familie van Gregorio woont. Zij hebben op dit moment 3 dochters, en het wonen en werken daar bevalt hen goed. Zoon Richard was intussen woonachtig in Nederland en kreeg met zijn vriendin een zoon, “kleine Richard”.

Na een aantal jaren heeft Piet in de Soos Carla Fritsch ontmoet, die toentertijd met haar vader en moeder in Orcheta woonde. Wij hebben de liefde tussen hen twee zien opbloeien en na een goede kennis-makingstijd zijn zij in 2008 in Nederland gehuwd.

Als zij in Spanje verblijven gedurende de wintermaanden woont het tweetal in Orcheta. De maanden april tot en met september verblijven Piet en Carla in een huisje in Rucphen en maken van daaruit met hun caravan regelmatig reisjes naar o.a. Duitsland.

Zij fietsen en wandelen regelmatig en lopen de plaatselijke avondvierdaagse. Vorig jaar reden zij via Portugal, Galicia en de Franse kust weer naar Nederland.

Het plan is om in juni met de caravan naar Heidelberg en omgeving te gaan. 

Zo hebben Piet en Carla een goed evenwicht weten te vinden tussen het leven hier in Spanje en daar in Nederland. Op die manier worden ook de kleinkinderen van Piet regelmatig bezocht.

Piet en Carla zijn niet alleen actief bij het wekelijkse Klaverjassen, maar hebben dit jaar op uitstekende wijze de autorallydag verzorgd. Op vrijdagavond tafeltennist Piet, en Carla heeft zich in het sjoelen gespecialiseerd. Ook geeft zij op maandagavond aan de beginners linedanceles (zijn er nog geïnteresseerden?,want interviewster danst de laatste maand alleen als beginneling!!!).

Piet, bedankt voor je openhartigheid en je enthousiasme om van dit vraaggesprek een interessant onderdeel van De Brug te kunnen maken! Hierna kunnen wij aan de bar van de Soos met een drankje nog even genieten van de leuke en creatieve linedansen die o.l.v. Joke Niestadt worden uitgevoerd door de gevorderden, waar ook Carla deel van uitmaakt.

HARRIËT IN GESPREK MET …..

Er waait een ijzig koude wind als ik eind januari de urbanisatie

San Rafaël binnenrijd en aanbel bij het huis van Jan en Riek Tol.

Gelukkig word ik letterlijk warm onthaald in de gezellige woonkamer

van het tweetal dat al 48 jaar een echtpaar is.

Riek reddert nog even met de koffie in de keuken die ik even later krijg aangereikt. Intussen kan ik op mijn gemak even rondkijken en zie op het bureau een pc waarop een fotoserie voorbijgaat met opnamen van vele familieleden. In allerlei situaties geportretteerd en die het zeer naar hun zin blijken te hebben.

Zo krijg ik al een beeld voor ik goed en wel begonnen ben met mijn vraaggesprek.

Dan voegt ook Jan zich bij ons, even tevoren goed verzorgd door

Joke Hol van de Thuiszorg. Hij kan zo ook de dag weer aan.

Riek Lems werd in Hoek van Holland geboren en komt uit een gezin

met 6 kinderen. Inmiddels zijn een zus en een broer overleden.

Jan Tol groeide op in Maassluis in een gezin met 7 kinderen en al zijn zussen en broer leven nog. Als kind werd Riek met het hele gezin geëvacueerd naar Rotterdam, zodat er in die tijd nog maar enkele families in Hoek van Holland achterbleven.

Zij ontmoetten elkaar in 1955 in de trein, waar zij dagelijks gebruik van maakten, Riek naar haar school in Rotterdam, Jan ook naar Rotterdam voor zijn studie H.T.S.

Zo spoorden zij jarenlang zonder dat er van “verkering” sprake was.

Uiteindelijk huwden zij in 1962 en woonden in Brielle. Jan werkte inmiddels bij een Adviesbureau in Rotterdam.

Zij kochten in 1963 een huis in Oostvoorne, dat ze in de loop der jaren geheel hebben verbouwd.

De oudste van hun twee dochters woont al 30 jaar samen met haar vriend en bezoekt haar ouders regelmatig. De jongste dochter, die al jong gescheiden is, heeft een dochter van 19 en een zoon van 17 jaar. Ook zij komen graag op vakantie naar Spanje. In mei komt hun jongste dochter met zoon en vriendin een weekje logeren.

De lijn van mijn gesprekken met diverse leden van onze Vereniging leidt ook altijd naar de vraag: hoe komen jullie toch in Spanje terecht?

Jan haalt zijn schouders op en zegt dat een tochtje met een zeilboot en wat tuinieren hem in die tijd een ideale vakantie leek, maar zijn “meiden” wilden met een caravan naar Spanje, mede omdat familieleden daar ook al jaren naar toe gingen.

Achter zijn rug om leenden Riek en hun dochters een caravan en zo reed de hele familie naar San Pedro Pescador om zich bij de familie te voegen. Het jaar daarop werd een tweedehands grote caravan aangeschaft en zo toog de hele familie jarenlang naar Spanje.

De dochters gingen mee tot hun 20^ste.

In het werkzame leven van beiden is er een periode geweest dat zij door het werk van Jan in 1972/1973 in Ghana hebben gewoond.

Hij was daar projectleider en diende ook samen te werken met de Ghanezen aldaar. Dit was zeker niet gemakkelijk gezien de

mentaliteit die daar heerste. Toch zegt Jan daar veel van geleerd te hebben in sociaal opzicht. Het was ook boeiend mee te maken dat er door de adellijke families een koning wordt gekozen, en bij overlijden er steeds een nieuwe wordt gekozen. Deze zgn. “kingmakers” hebben veel macht.

In de vrije tijd aldaar werd er door beiden ook al gebridged.

In de periode dat Riek bij de BP werkte, werd Jan op zijn 58^ste bij het Gemeentelijke Havenbedrijf afgekeurd. Hij had al jarenlang reuma.

Er werd voor het gemak ook verhuisd van een woning naar een bungalow, waar Riek graag uren in de tuin vertoefde om alle onkruidjes handmatig te verwijderen. Jan kookte in die tijd en zegt dat hij op een gegeven ogenblik zelfs de strijk deed. Tijd om eens te overleggen wat er gedurende de komende levensjaren nog meer voor interessants te beleven valt!

Via een zwager die vaker op de camping Cap Blanch in Albir verbleef, is het tweetal in de omgeving gaan rondkijken wat er zoal te koop was. Uiteindelijk werd in Nederland de bungalow verkocht en in 1996 een huis in San Rafaël gekocht via “Frits La Nucia”.

Jan werd in 1997 lid van Club Los Holandeses en heeft ook nog een wijle Marga Rijk vervangen en teken-en schilderles gegeven.

Riek werd in 1998 lid, zeker ook om zich in het bridgegebeuren te storten.

Tot voor kort heeft zij de damesbridge geleid en dit gedurende 10 jaar.

Haar energie wordt sedert een aantal jaren ook ingezet bij de ledenadministratie, die zij nauwkeurig en zo goed als het gaat bijhoudt. Er zijn nog steeds leden, die helaas niet hun adres-, c.q. telefoonwijziging aan haar doorgeven (zie e-mail adres onder Leden-

administratie in iedere Brug). Riek wil de ledenadministratie van onze Vereniging graag up-to-date houden!

Jan is sinds kort een enthousiast lid van het Shanty-herenkoor binnen onze Vereniging, dat onder leiding staat van Ad van Hoorn, die ook af en toe hun liedjes schrijft. Zij repeteren op de dinsdagmiddag.

Op zondag 20 februari a.s. is er een feestelijke opening van de nieuwe studio van Radio Oranje, waar het koor acte de présence zal geven.

Het wonen hier geeft beiden veel voldoening. Het sociale gebeuren is dichtbij, het klimaat is goed voor hen, de zorg is uitstekend en al lezend (regelmatig een goed boek) en puzzelend is iedere dag samen weer iets om dankbaar voor te zijn.

HARRIËT IN GESPREK MET …..

Het is een zonnige namiddag als ik gastvrij wordt ontvangen door Corrie Baans-Bout in haar gezellige appartement in Forum Mare Nostrum. Deze vitale, vriendelijke 75-jarige oud-onderwijzeres heeft mij gezegd dat ik haar alles mag vragen, vandaar dat haar leeftijd ook vermeld staat! De in 1935 in Rotterdam, Tuindorp-Vreewijk, geboren en getogen Corrie doorliep aldaar de lagere school, de MULO en de avondkweekschool. Later woonde de familie ook in Zuidwijk.

Op 15-jarige leeftijd is Corrie ernstig ziek geweest. Na een bloedvergiftiging had een bacteriële infectie zich in haar heup en bekken genesteld. Zij verbleef maandenlang in een ziekenhuis en is dankzij het gebruik van penicilline, dat in 1950 voor het eerst in dat ziekenhuis werd toegepast, kunnen genezen.

Op 22-jarige leeftijd ging zij op kamers wonen in Baarn, haar verloofde studeerde in Utrecht. In 1960 huwde het stel in Gouda. Corrie gaf onderwijs op een lagere school in Rotterdam.

Daarna gaf zij 21 jaar lang les op een MULO en een MAVO, voornamelijk Nederlands en aardrijkskunde, zeker omdat dat haar belangstelling had. In 1964 verhuisde het echtpaar naar Doetinchem waar zij 2 jaar gewoond hebben.

Na haar scheiding in 1972 bleef Corrie werken, ook nog 2 avonden in de week, om huis en haard te kunnen bekostigen.

In haar vrije tijd was zij secretaresse van het Kunstcentrum Burgvliet, bestuurslid van de Culturele Raad, lid van de Schouwburgcommissie en gemeenteraadslid voor D66 in Gouda.

Aangezien Corrie´s ouders ieder jaar overwinterden in Benidorm toog Corrie in 1978 op vakantie met de Iberbus van Rotterdam naar Benidorm. In die bus ontmoette zij de alleenstaande Nico Baans, 13 jaar ouder dan Corrie, die toen op weg was naar zijn flat in Benidorm.

Het werd een heel gezellige reis, en toen Corrie de stoute schoenen aantrok en Nico opzocht in de Mexicobar in Benidorm sprong de spreekwoordelijk vonk op beiden over. Deze 3 weken verliefdheid bracht Nico zo ver dat hij van Benidorm naar Gouda verhuisde.

In 1980 zijn zij getrouwd.

Nico was indertijd om gezondheidsredenen afgekeurd en ook Corrie werd vanwege haar al vele jaren durende astmatische bronchitis in 1983 afgekeurd. Zij besloten te verkassen naar Benidorm en kochten er een flatje. De Fa. De Haan heeft hun spullen verhuisd en, o toeval, de toenmalige loshulpen waren Paul Indemans en Joost Maenen.

Corrie verveelde zich niet, zie daar enkele bezigheden: 20 jaar dienstverlening in de Nederlandstalige Bibliotheek Cervantes (Fa. De Haan heeft jarenlang rond de 400 boeken per jaar kosteloos van Nederland naar Benidorm vervoerd). Samen met Nico zat Corrie in het Oranjecomité. In 1982 waren zij al lid geworden van de NVCB, waar zij samen enthousiaste Squaredansers waren.

Helaas overleed Nico in 1995. Corrie besloot in 1996 twee maanden bij haar nicht in Australië te verblijven, waar zij heeft leren linedansen. Terug in Benidorm heeft zij een jaar lang linedansles gegeven. Toen zij hiermee stopte heeft zij al haar spullen aan Franny Gelens gegeven, die toen linedansles gaf in Club Los Holandeses. In 1997 werd Corrie hier ook lid van.

De vaste activiteiten waar Corrie trouw deel van uitmaakte waren de 4 Mei-herdenking en de viering van de Kerstavond in de Soos.

Ook voor Corrie waren de tijden niet altijd gemakkelijk, zeker toen in vrij korte tijd haar moeder, vader en broer overleden. Zij zocht haar toevlucht in DRU-yoga en haar geloof (lid Evangelische Gemeente). In de winter van 2002 openbaarde zich bij haar darmkanker waar zij doodziek van is geweest. Corrie werd in Valencia behandeld. De dagelijkse reizen van Benidorm naar Valencia en vice versa werden door vele vrienden verzorgd: van de bibliotheek, de kerk, de yoga, het Oranjecomité en van beide Nederlandse verenigingen! Gelukkig werd zij eind 2003 genezen verklaard, en heeft nog jarenlang trouw ieder jaar haar bloed laten onderzoeken.Na 10 jaar bestuurslid van de NVCB te zijn geweest en daar ook jarenlang hand- en spandiensten te hebben verricht, ontving zij het erelidmaatschap.

Haar clubbezoeken zijn niet meer zo aan de orde. Nu kan zij kracht putten uit lezen, yoga, wandelen, terrasjes pikken en schrijven.

In 2007 verscheen haar gedichtenbundel Waarom, Daarom. Zoals Corrie zelf schreef: “Ik had het geluk dat Jolanda Loof bij elke geboorte aanwezig was, zodat de kinderen gaaf ter wereld zijn gekomen. Albert Bausch heeft ze aangekleed, Max en Ans Rufi brachten ze naar buiten.”

In de jaren erna werd Corrie door melancholie overvallen, het realiseren van de stilte, alles wat je hebt en hebt gehad, zij existeerde toen op een laag-energie-pitje …

Nu kan Corrie weer schrijven, zij leest spirituele boeken, heeft boekbesprekingen met leeftijdgenoten en kan weer genieten van het leven. Zij volgt tweemaal per week yoga in Residencia Montebello, waar zij daarna ook gaat eten, en één maal per week de yoga bij Jessica Larive in Atalanta.

Voor de vierde keer leest zij het beroemde Bijbelverhaal van de Kerstmis in de laatste Bijbelvertaling in Club Los Holandeses (ik herinner mij nog van vorig jaar, dat zij het woord voerbak voorlas in plaats van het vroegere woord kribbe).

Corrie geniet van het wonen in Forum Mare Nostrum, waar saunagebruik, 1x per maand op zondagmiddag opera op DVD bekijken en nog vele andere zaken mogelijk zijn, maar zolang zij buiten haar woonparadijsje dingen kan ondernemen doet zij dat met graagte.

Het was een voorrecht om met Corrie B. Baans van gedachten te wisselen en op papier te zetten wat zij mij heeft toevertrouwd.